ER IS LEVEN NA DE DOOD

Dit zou je een lijfspreuk van de Romeinen kunnen noemen. Zij kenden immers van oudsher een diepgeworteld geloof in het behoud van de ziel na de dood. De meeste inwoners van het Romeinse Rijk geloofden in enige vorm van het voortbestaan van de ziel en de invloed die de doden en levenden op elkaar uitoefenden. Leven en dood vormden een natuurlijke eenheid. Een grafopschrift geeft dit heel duidelijk weer:

"Vos qui transitis, nostri memores rogo sitis
quod sumus hoc eritis, fuimus quandoque quod estis."

U die voorbijgaat, ik vraag u: denk aan ons.

Wat wij zijn zult u ook zijn en wij waren ooit wat u nu bent.

 Romeinse graven

De talrijke graven die in de loop der tijden zijn opgegraven, geven een aardig beeld van de Romeinse opvattingen over de relatie tussen de levenden en de doden. Naast deze archeologische gegevens beschikken we ook nog over gedichten, kronieken en grafschriften.

 Sarcofaag van Simpelveld

Tijdens de lezing zal Sjef Born – naast de gedachten over de dood, de begrafenisrituelen en de begraafplaatsen van de inwoners van het Romeinse imperium in het algemeen – in het bijzonder ingaan op de twee grafvondsten van Simpelveld en Bocholtz. Welke gedachte over het leven na de dood steekt er achter elk graf? Zijn er verschillen? Zijn er overeenkomsten?
Na afloop zal er een tipje van de grafsluier opgelicht zijn.

 Sjef Born

Sjef Born was lange tijd medewerker educatie en presentatie van het Thermenmuseum in Heerlen. Hij heeft zich verdiept in de Romeinse tijd.

 Routeplanner De drie ringen