Kerst in het ziekenhuis: het schaap met het gebroken pootje
Met een klein groepje mensen dat sneeuw en ijs trotseerde, hebben we de mooie fototentoonstelling in de kapel van het Heerlense ziekenhuis bekeken. De fotoexpositie stond dit jaar in het thema van de 'orthopedie'. Het is een mooie tentoonstelling van de mensen met gebroken ledematen: een verbijsterd gezicht bij het binnenrijden, de opluchting na een geslaagde operatie, de aandacht en liefdevolle benadering van de therapeut of de gezelligheid van het samen revalideren. Het ging letterlijk om 'helen', vaak in technische zin maar ook om aandacht een liefde die bij dat proces onontbeerlijk is. Iedereen haalde er voor zichzelf een mooiste foto uit.
Daarna waren er de teksten, gedichten en liederen die betrekking hadden op het thema. Het was een bezielende en sfeervolle avond.



Scrooge
Op 14 december vertolkten negen acteurs van de toneelvereniging Expressie dertien rollen in "Scrooge", de bewerking van het bekende verhaal van Charles Dickens over de vrekkige deurwaarder die op kerstavond door drie geesten wordt bezocht en tot inkeer komt. De groep wist de sfeer uit die tijd treffend neer te zetten. De acteurs wisten de bezoekers met hun voortreffelijke spel helemaal in kerststemming te brengen. Het was een mooie voorbereiding op Kerstmis.



La Petite Jérusalem
In een overvol zaaltje keken we naar de debuutfilm van Karin Albou. De filmmaakster is net als de hoofdpersoon in de film joods van Tunesische afkomst. De film behandelde het thema van een relatie tussen mensen van twee botsende religies. In dit geval de joodse en islamitische religie.
In de film wordt de nadruk gelegd op de onderlinge relaties tussen de hoofdpersoon en haar moeder, tussen haar zus en haar zwager en tussen de hoofdpersoon en haar Algerijnse collega. Dit alles zorgde ervoor dat de film een wat psychologisch karakter krijgt en op sommige momenten de snelheid een beetje wegvalt.
Het was een boeiende film over de problemen waar een jonge joodse vrouw in Parijs anno nu tegenaan kan lopen. Het geeft een geslaagd beeld van het dagelijks leven van een joods gezin in de Parijse wijk La Petite Jérusalem.
Over het leven als moslim komen we minder te weten dan verwacht. Wel dat thuiskomen met iemand van een andere religie niet mogelijk is.
Na een kort nagesprek vertrekken we weer de sneeuw in.

Ontwikkelingshulp, weggegooid geld?
Ondanks het slechte weer waren er op deze avond toch veel mensen aanwezig.
Karel Gehlen schetste de situatie in Malawi van het begin van de 19e eeuw tot heden. Hij vertelde hoe de landen in Afrika eerst door toevallige blanken werden bezocht, en hoe daarna het koloniale tijdperk kwam, waarin het maken van zoveel mogelijk winst voorop stond. Na de kolonialisering kwam de missie/zending, die zich voor het eerst het lot van de mensen aantrok.
Dr. Harrie van de Brekel bracht samen met een groep mensen hulp in Malawi. Na zijn dood werd onze zijn naam een stichting opgericht, die zijn werk voortzet. De stichting is vooral werkzaam op het gebied van onderwijs en gezondheidszorg.
Stond eerst het brengen van geld en goederen centraal, nu wordt vooral gewerkt aan initiatieven die van de lokale bevolking zelf uitgaan en daardoor meer kans op continuïteit maken. Karel Gehlen toonde dit aan de hand van foto's. Enthousiast vertelde hij wat er in Malawi zoal tot stand is gebracht, van scholen tot ziekenhuizen. Malawi gaat duidelijk vooruit.
Daarbij kunnen wij in het westen van de hartelijkheid en de vriendelijkheid van de bevolking nog veel leren. Jammer dat juist op deze vormen van ontwikkelingssamenwerking zoveel bezuinigingsdrift van een aantal politieke partijen gericht is en….. politieke partijen zijn wij zelf.



Haar naam was Sarah – boekbespreking
Op donderdag 25 november stond de bespreking van deze bestseller op het programma.
Bijna iedereen had het boek gelezen en/of de film gezien. Aanwezigen kwamen met eigen vragen om te bespreken. Want hoe kan het dat de Franse politie meer dan voortreffelijk de opdrachten die de Duitse bezetter gaf, uitvoerde? En hoe kan het dat in Denemarken alle volwassenen met een gele ster gingen lopen? Wat maakt dat mensen luisteren of zich verzetten? Het werd een intensief gesprek. Verhalen en ervaringen zijn uitgewisseld. Kennis is opgedaan. Het was een mooie ochtend.



De heilige Barbara
Op 24 november vond de lezing over de heilige Barabara plaats, in de filmzaal van Mondriaan te Heerlen. Bij binnenkomst viel ons oog al direct op een tafel met prachtige Barbarabeelden en naast de spreker een glas-in-loodraam met de heilige Barbara. Daarbij een zeer betrokken en enthousiaste spreker, die zijn verhaal aansprekend maakte met prachtige foto’s van Barbara en Catharina en tal van andere heiligen.
We hebben genoten van de avond met Wiel Miseré in de zaal bij Mondriaan.



Drie avonden over de psalmen
Eind oktober 2010 startten 14 deelnemers een drietal bijeenkomsten rond psalmen, begeleid door ds Joen Drost, emeritus predikant uit Maastricht. De eerste avond werd besteed aan uitleg over wat psalmen eigenlijk zijn, hoe ze ontstonden en werden gebruikt. De inleiding werd daarna verlevendigd en verduidelijkt door lezing en bespreking van psalm 92.
Na de pauze werd geluisterd naar deze psalm, in verschillende muzikale composities uitgevoerd.
Ook de volgende twee avonden stonden in het teken van psalmlezing en uitleg. Ds. Drost had gezocht naar diverse muzikale uitvoeringen uit o.a. Engels, Duits en Russisch taalgebied.
De laatste keer ging de aandacht in het bijzonder uit naar psalm 8, waarin het mensbeeld in de tijd waarin de psalm ontstond, tot uitdrukking komt. Bij de afsluiting werd door alle deelnemers waardering en dank uitgesproken voor de fijne avonden. Ook ds Drost waardeerde de trouwe opkomst van de deelnemers en de manier waarop geluisterd en bevraagd werd.
De wens om in een van de volgende seizoenen nogmaals terug te komen met een soortgelijk programma werd door de aanwezigen gedeeld met de opmerking dat er tenslotte toch 150 psalmen zijn!

Heiligen in Vaals
Op vrijdag 19 november brachten wij met 15 personen een bezoek aan een nieuwe Limburgse trekpleister, namelijk museum Vaals, gevestigd in een voormalige kloosterkapel. Na de ontvangst in het sfeervolle museumcafé "De Zwarte Madonna" en een uitvoerige introductie door de oprichter van het museum, startte de rondleiding. Eerst bezochten we het smaakvol gerestaureerde voormalige kloostergebouw vol met oude altaren en objecten uit kerken en kloosters. Daarna gingen we naar de kloosterkapel met een overdonderende collectie van ruim 200 heiligenbeelden in alle maten en soorten afkomstig uit Nederland, Belgie, Duitsland en Frankrijk. Naast de kleurrijke beelden met ieder hun eigen verhaal staat ook hedendaagse kunst van bekende kunstenaars, wat tot een bijzondere combinatie leidt. Na een wandeling door het bijbehorende kloosterpark werd nog een heerlijk stuk vlaai en koffie genuttigd in het museumcafé, waarna deze nostalgische en bijzondere onderdompeling in de historie van het Rijke Roomsche leven met tevredenheid werd afgesloten.



Feestdagen en rouw
In een overvolle zaal van De Brug zaten we bijeen om het boek “Feestdagen en Rouw” van Anja van Veelen te bespreken.
De groep bestond uit mensen die zelf rouwden en/of professioneel met rouw te maken hebben.
In het boek worden allerlei manieren, rituelen en activiteiten aangeraden om de sterfdag, verjaardag, Koninginnedag , Kerstmis of Pasen samen te laten gaan met je gevoel van gemis en verdriet.
Voor sommigen waren het goede ideeën. Voor anderen was het allemaal te doenerig en te bedacht. Zij voelden meer baat bij dagelijks stilstaan, ruimte nemen om het verdriet een plek te geven.
Een foto met een kaars erbij werd door velen genoemd. Muziek en stilte bleken ook belangrijk.
De uitwisseling en aandacht voor elkaar maakten er een goede avond van.



De seculiere mens
Op 15 november werd in de Bernardinuskapel te Heerlen het indrukwekkende boek "De Engelenmaker" van Stefan Brijs besproken.
Albert Verreck bewees weer eens zijn grote talent als inleider van een boek dat van de ene kant een stuk werkelijkheid in onze samenleving beschrijft, en van de andere kant buiten de werkelijkheid treedt, om aldus het materiaal te scheppen voor het beoogde doel van de schrijver. Alle aanwezigen waren geboeid door de benadering van Albert. Er werden goede vragen gesteld door de vele aanwezigen, die enthousiast werden geformuleerd en tot geanimeerde discussies leidden.
De deelnemers hebben genoten van een boeiende avond.

Zazen-meditatieweekend in de Abdij Lilbosch te Echt
Een van de deelneemsters aan het zenmeditatieweekend laat ons weten:
De deelnemers lieten voor één weekend de wereld van alledag achter zich om in stilte (meer) bewust te worden van het hier en nu. Opgenomen in de wereld van de monniken werd het ritme van de dag gevolgd en werd meerdere keren per dag het zittend mediteren (za-zen) beoefend. Een techniek die erop gericht is, om steeds wanneer we in gedachten zijn geraakt, ons van die gedachten los te maken en als een getuige op afstand ervan gewaar te zijn. De laan van bomen richting de abdij symboliseerde heel mooi deze afstand en het verschil tussen de wereld van alledag en de wereld van stilte. Het was een onbeschrijflijk weekend!

Rouw bij kinderen en jongeren
Jongeren en rouw zijn begrippen die we niet graag in één adem noemen. Maar ook rouwen moet geleerd worden. En het liefst door de dood van een vis of konijn.
Voor jongeren die voor het eerst met de dood in aanraking komen door het verlies van een ouder of ander nabijstaand familielid, is het heel hard werken!
Gelukkig waren er verschillende docenten die zich in dit onderwerp wilden verdiepen. Arthur Nijsten gaf ons heel veel prachtige voorbeelden en mogelijke manieren van aanpak.
Een paar belangrijke punten die ik naar voren wil halen: wees eerlijk en open; laat het kind of de jongere zichzelf zijn en projecteer niet.
Er is veel mogelijk om samen met kinderen afscheid te nemen en ze te betrekken bij begrafenis of crematie. Maak de dood bespreekbaar!
Kijk ook op de website van www.kairosbegeleiding.nl of www.indewolken.nl.


Departures, over de laatste reis
Op woensdag 3 november, kort na de voor katholieken zo vertrouwde feesten van Allerheiligen en Allerzielen, waren we met 17 mensen te gast bij Uitvaartbureau Iding & Penders. Op deze bijzondere locatie zouden wij aan de hand van de film Departures stilstaan bij dood en rouwverwerking.
De klim naar de bovenste verdieping was alleszins de moeite waard. Gastvrouw en -heer wachtten ons op met grote hartelijkheid en heerlijke verse koffie en thee met een versnapering. De ruimte was stijlvol in gereedheid gebracht voor een rustige, bezinnende filmavond.
Departures gaat over een jongeman die eigenlijk per ongeluk hij in dienst komt bij een uitvaartondernemer. Hij denkt dat hij solliciteert bij een reisbureau, maar het gaat om de laatste reis… In 2009 was dit de beste internationale film.
Het is ondoenlijk om met woorden weer te geven wat deze film met ons heeft gedaan. Een film zo sereen, zo zorgvuldig, zo rijk, zo stil, zo vol symboliek en prachtige beelden en zo mooi gespeeld. Adembenemend en diep ontroerend. Ieder zou de film zelf moeten zien. We werden ons weer eens bewust van wat leven en dood eigenlijk betekenen. De jonge Daigo was een toonbeeld van eerbied en zorg voor de dode mens, ondanks de tegenwerking en achterklap die zijn deel waren. Aan het slot van de film legt hij zijn dode vader af, die hij dertig jaar niet meer had gezien. Aangrijpend. Hij heeft ons hart geraakt.
Voor degenen die de film willen zien: hij wordt op 19 november vertoond bij het Kringenwerk te Geleen: www.kringwerk.nl


Een tocht door de wereld van iconen
Een fijne groep mensen was aanwezig in het atelier van Marlies Lambermont te Mechelen. Omgeven door de warme uitstraling van vele iconen hebben we kunnen luisteren naar de ontstaansgeschiedenis, de manier waarop orthodoxe gelovigen omgaan met iconen in hun dagelijks leven, de manier waarop een iconenplank vervaardigd wordt incl. het bespreken van de materialen, het meditatief werken aan iconen, de verbinding van iconen met het evangelie, maar ook de spirituele weg die daardoor ontstond en de bewogenheid om de kennis door te geven aan een ieder die er voor openstaat. Na een koffiepauze hebben we naar een film over iconen in Rusland gekeken.
Dit onderstreepte (met beelden) wat vooraf verteld werd.
De afwas werd spontaan gedaan, men kon mooie kerstkaarten van iconen bekijken en/of kopen en om 16.30 uur was iedereen weer voldaan naar huis.


Er is leven na de dood
In het kader van Kunst en Religie vond op 26 oktober de lezing "Er is leven na de dood" plaats. Met het oog op Allerzielen een alleszins passend thema in dit herfstige jaargetij!
De heer Sjef Born die de lezing verzorgde, bleek een begaafd en ervaren presentator die zijn publiek van begin tot einde wist te boeien met een deskundig betoog over de cultuur rond de dood in de Romeinse tijd. Met name het grafonderzoek en de grafvondsten in o.a. Simpelveld, Bocholtz en Rimburg leverden interessant en regiogebonden informatie die middels een mooie powerpointpresentatie werd weergegeven. Nadrukkelijk bleek ook dat de invloed die de Romeinse periode op onze cultuur uitgeoefend heeft, tot op heden voelbaar is en tot uiting komt in onze tijd.
De conclusie van de aanwezigen was eensluidend: een geslaagde avond!


Joods Maastricht met een Bourgondische kwinkslag
De weergoden voorspelden zwaar weer voor de zondagmiddag! Om 13.00 uur stonden wij echter met 20 personen in een lekker zonnetje verzameld rondom onze begeleider Raymond Glaser.
Eerst werden wij 'historisch' bijgepraat, om vervolgens op pad te gaan in en door het centrum van deze monumentale stad. Met de nodige kwinkslagen, anekdotes, legendes en eigentijdse wetenswaardigheden heeft de gids ons een zeer aangename middag bezorgd. Na een tussenstop in de Bisschopsmolen, de oude Romeinse stad onder Hotel Derlon, de Jodenstraat en Mariastraat eindigde onze ontdekkingsreis in de synagoge.
De secretaris sloot onze kennismaking met Joods Maastricht af met een uitvoerige toelichting over het gebouw, de Thora-teksten en de diensten op zaterdag om 10.00 uur, waarbij men welkom is.
De wandelaars waren zeer tevreden over deze welbestede zondagmiddag.


Bezoek MERU Vlodrop
Op 8 oktober waren we met 42 mensen te gast bij het MERU-instituut te Vlodrop, waar dhr. Rieter  met veel enthousiasme vertelde over de uitgangspunten van de oude Vedische geschriften: dat de mens tot zelfrealisatie moet komen, d.w.z. tot een toestand van verlichting /zuiver bewustzijn.



In het linker deel van het plaatje staat schematisch dat 'aan de oppervlakte' zich ons handelen bevindt. Daaronder komt het domein van de geest: nog oppervlakkig want maar 10% van de mogelijkheden wordt gebruikt. Door TM kom je vandaar steeds verfijnder in de diepte van de geest: gesymboliseerd door de kleiner wordende cirkels. Uiteindelijk komen we bij de bron van het zuiver bewustzijn. Waarnemen overschrijdt dan de domeinen van tijd en ruimte. Het gebied van dit zuiver bewustzijn behoort tot ons aller universele mogelijkheid.  Dit bereikend komt men tot verlichting. We kunnen  dan op al de gebieden van het tweede rijtje, 'op bewustzijn gebaseerd onderwijs', tot grotere individuele bloei komen.  In het derde rijtje staan de opvattingen over het verenigd veld van de nieuwe fysica waaronder het gebied van de kwantumfysica en de zwaartekrachttheorie van Einstein: de relativiteitstheorie. Zowel natuurkundigen als vertegenwoordigers van de transcendente meditatie zoeken naar verbindingen tussen de elementaire-deeltjeswetenschappen en datgene wat zich op het gebied van zuiver bewustzijn afspeelt en de rol van de transcendente meditatie.

Een tweede belangrijk onderzoeksdoel  is 'het Maharishi-effect': hij beschreef dat een grotere groep mediterende mensen een invloed op het collectief bewustzijn kan hebben, dat leidt tot een vreedzamere samenleving. Ook daar wordt wetenschappelijk onderzoek naar verricht. De Maharishi verbleef de laatste 18 jaar van zijn leven in het MERU-instituut.
Veel van de activiteiten in Vlodrop zijn gericht op wetenschappelijk onderzoek waaraan mensen uit veel landen participeren.


Na de koffie en vlaai kregen we een rondleiding op het terrein en konden zien hoe men in bouwwijze en inrichting rekening hield met de Vedische principes. Het geheel werd door de aanwezigen met veel aandacht gevolgd.

Veda en Transcendente Meditatie
Mooi op tijd startten Charles en Elsa Jung met de lezing over de Veda en Transcendente Meditatie.
De beide leraren TM hebben hun opleiding in de beginjaren zeventig persoonlijk door de maharishi in Vlodrop ontvangen. De Veda's zijn de oudste menselijke geschriften die er zijn en duizenden jaren voor onze jaartelling neergeschreven in het Sanskriet. Maar daaraan voorafgaand al duizenden jaren mondeling doorgegeven als gedichten en gezang. Deze zijn als cultureel erfgoed van de gehele mensheid aangemerkt. 'Veda' betekent 'waarheid', 'echtheid' of 'heelheid'. Het is geen godsdienst of religie, maar meer een filosofisch geschrift met vele lagen dat slechts met veel toewijding te bestuderen is. Er zijn wel godsdiensten op gebaseerd zoals bv. het hindoeïsme. Het is onder te verdelen in zaken die allemaal met het leven te maken hebben, zoals voeding/genezing, landbouw, bouwkunde, sterrenkunde en geluk. Vandaaruit is het een mooi overstapje naar Transcendente Meditatie.
De transcendente meditatie gebeurt op een wat andere manier als de misschien wat bekendere zen-meditatie. Men houdt heel nadrukkelijk vast aan de wetenschappelijk aantoonbare resultaten met voorbeelden uit de dikke boeken met studies van veel (onafhankelijke) instituten. Het meest aansprekelijke is misschien de studie naar het effect van een massale sidi-meditatie in Chicago op de misdaad. Een significante daling van moorden, branden, ziekenhuisopnamen, verkrachtingen, berovingen enz. was bewezen. Daarop basseerde de maharishi zijn één-procent-theorie: als men in staat zou zijn één procent van de bevolking aan het mediteren te krijgen, dan zou de mensheid een betere toekomst te wachten staan. Daarop begon men de TM-methode intensiever te verspreiden.
In de discussietijd werd nog ingegaan op de vragen van verschillende toehoorders om hun onduidelijkheden te verhelderen.



Met gemak en plezier achter de microfoon.
Het waren twee goed bezochte avonden. De leiding was in handen van de stemcoach Helma Bannink.
Na een spannend optreden achter de microfoon mocht je eerst zelf zeggen hoe je het vond gaan. Daarna vertelde het publiek, nl. de andere deelnemers wat zij gehoord en gezien hadden. Tenslotte gaf Helma haar deskundige commentaar, wat ze met veel humor bracht.
Het was spannend en leuk om te doen. Voorzien van veel goede tips oefenen we verder in kerk, kroeg en theater.



IMPRESSIE VAN EEN WANDELAAR NOORBEEK --'S GRAVENVOEREN V.V.
Heerlijke herfstzon, die het goud van de stervende kastanjebomen deed glanzen.
Leuk gezelschap (16 personen plus Jo en Colla als gids) en heel wat gesprekken met geregeld verwondering: veel geleerd dus.
Magnifieke uitzichten over de Limburgse heuvels en de Voerstreek hellingen: in honderd schakeringen groen en bruin.
Korte uitleg telkens over streek en volksaard: vooroordelen worden bevestigd, andere ontkracht.
Pittig-lange klimmen en dito afdalingen, die je uiteindelijk (tegen half vier 's middags) tegen elkaar kunt wegstrepen.
Heel veel kapelletjes en wegkruisen, met bijbehorende (merendeels traditionele) spreuken (mensen waren vroeger vooral zondaars!).
Originele meditatieve gedachten met doordenkertjes als "Petje af voor de kleinen; hoed je voor de groten".
En wat smaakt een lunch tegen half een lekker, vooral met een Belgische pint erbij. Kortom: vijf heerlijke uren, gezond voor lijf en geest: omdat leven meer is!



Jan Geraets, 9 oktober 2010.

Brigida: heilige en godin
Op maandag 4 oktober verzamelde  zich een  select gezelschap om te luisteren naar Catherina Eijs, die haar interesse in de heilige Brigida via een lezing – rijkelijk voorzien van dia’s – presenteerde.


Middels de 'matig' bekende historische data, de verwevenheid met de Keltische godin Bride, de talrijke legendes, werd uiteindelijk stilgestaan bij de 'gevoelsmatige' zijde van de verering voor Brigida, niet alleen in Ierland maar ook in Nederland en België. Er werd veel gevraagd en flink gediscussieerd, hetgeen voor deze lezing een mooie afsluiting was.

MET DE VRIENDEN NAAR ROLDUC
Het jaarlijkse uitstapje met de vrienden van De drie ringen vond dit jaar plaats op 2 oktober middels een bezoek aan een van de oudste en beroemdste onderwijsinstituten van Europa: de voormalige abdij en kostschool Rolduc in Kerkrade.

Na de ontvangst eneen woord van welkom door onze voorzitter Joke Gehlen gebruikten de genodigden een heerlijk stuk vlaai met koffie of thee in restaurant het Zwaantje. Het gezelschap werd vervolgens opgesplitst in twee groepen die, ieder onder leiding van een voortreffelijke gids, gedurende ruim 1,5 uur een uitvoerige rondleiding kregen door het hele complex. Beide groepen kwamen na de rondleiding weer samen in de restaurant/café De verloren zoon, waar onder het genot van een consumptie nog gezellig werd nagepraat. Dwarsfluitist Ben Dassen zorgde daarbij voor een passende muzikale achtergrond.




Kortom: een geslaagde vriendenmiddag.

Ik ging op reis en ik nam mee...

Je hoopt dat je vakantie anders zal beginnen, maar voor een bezoek aan het museum was het prima weer. Het water kwam zo nu en dan met bakken uit de lucht. Eenmaal binnen zagen we hoe er gereisd werd vanaf eind 19e eeuw tot nu. De reis ging naar de stad, het strand of het platteland en iedere bestemming had zijn eigen kledingcodes.
Het was voor de meesten herhaaldelijk een feest van herkenning, zeker als je praat over na de Tweede Wereldoorlog. Veel herinneringen werden opgehaald. Het kopje koffie met vlaai halverwege gaf daar ook alle ruimte voor.
Het was een gezellige ochtend en een mooi begin van de vakantietijd die voor De drie ringen gaat aanbreken.



De 'heidense' Christus

In zijn boek met deze titel stelt de Canadese hoogleraar Tom Harpur dat het verhaal van Jezus een mythe is, vol metaforen, en dat er geen bewijzen zijn dat Jezus echt bestaan heeft. De kerk heeft ons de mythen voorgeschoteld als ware, historische feiten, en daarmee Christus 'misvormd', aldus Tom Harpur.
Ds. Pier Prins begon met de uitleg van een aantal in het boek veelvoorkomende termen als esoterisch, mythen en metaforen. Vervolgens gaf hij een korte samenvatting van het boek, waarin Harpur parallellen ziet tussen het verhaal van Jezus en de Egyptische godheid Horus. Harpur onderscheidt twee manieren van geloven:
- geloven in Jezus als vlees van mens en bloed (de leer van de kerk);
- geloven dat Christus niet beperkt is tot één historische mens maar aanwezig is in elke mens, ook nu nog. Harpur gelooft op deze manier.
Daarna volgde een discussie over het boek, waarbij er ook kritiek werd geuit. Zo belicht het boek tamelijk eenzijdig de visie van de schrijver, en komen bepaalde christelijke beginselen als naastenliefde en het streven naar gerechtigheid in het geheel niet aan bod.
En hoewel de conclusie voor de meeste aanwezigen niet nieuw was, had een aantal toch moeite met het idee dat Jezus niet historisch bestaan zou hebben.
Al met al een heel boeiende avond.



Een geweldige ontvangst in Huize Loreto in Simpelveld.

Zr. Waltraud vertelt op een mooie en humorvolle manier over het verleden en heden van het kloosterleven. Indertijd werd in het onderhoud voorzien met het borduren van paramenten. Daar hebben we prachtige exemplaren van te zien gekregen. Tegenwoordig houden de zusters zich bezig met jeugdwerk.
Daarnaast kan het klooster door groepen gebruikt worden om zich te bezinnen.
Na afloop maken we een rondwandeling door het hellingbos met kruiswegstaties.
Het is een schitterende zonovergoten middag, die veel indruk maakt op alle aanwezigen!



Vox populi, vox Dei - zaterdag 8 mei
Een voortreffelijke dag met een kleine 50 mensen!

De dag begon met een terugblik van Albert Verreck. Daarna volgden 3 geweldige inleidingen over het werk onder jongeren (Esther Diederen- Tafelstraat 13 Maastricht), het werk in een parochie (Eline Claassens) en geloof dat inspireert tot werken in de samenleving (Harrie Leunessen, wethouder in Landgraaf).

Tijdens de dag werden liederen aangeleerd door Helma Bannink (stemcoach)en met elkaar gezongen. (onder begeleiding van organiste Gerda van Kampen)

Na de lunch werd in groepen doorgepraat over de inleidingen en de dag is afgesloten met een terugblik en de nieuw aangeleerde liederen.

Tot nu toe hebben we veel enthousiaste reacties gekregen, die vragen om een vervolg.



Ethiek als deelgebied van de filosofie
Zoals in het programmaboekje aangegeven, bespraken we onder leiding van Maarten Annema het meest praktische onderdeel van de filosofie: de ethiek. De bedoeling was om te leren nadenken over filosofische onderwerpen op een gestructureerde manier. Je kunt overal een menig over hebben: veel moeilijker is het om de kern van een probleem te benoemen als het morele dilemma waarover men spreekt, en dan aan de hand van argumenten de voors en tegens van zo’n dilemma te onderzoeken. Bij ethische vraagstellingen wordt dat het meest concreet duidelijk.
Bewust werd er maar een klein stukje theorie gegeven. We gingen al snel aan de slag met casussen. Daarbij bleek dat het moeilijk is om gedisciplineerd zo’n probleem te onderzoeken. Daarom werd geleerd een filosofisch probleem te benaderen aan de hand van een stappenplan. Op die manier zie je dan zo min mogelijk over het hoofd. Duidelijk werd dat veel oefening nodig is om dat goed te beheersen.
Het is een begin om er verder mee aan de slag te gaan. Een uitdaging! Voor herhaling vatbaar.



Wandeling in het Geuldal
Op zaterdag 17 april maakten we een schitterende wandeling door het Geuldal. Het eerste stuk van de wandeling bracht ons naar De Kluis, waar het verhaal van de drie ringen elders op deze site is opgenomen. Nu was De Kluis speciaal voor ons geopend en Lou Pluijmen vertelde geanimeerd over de geschiedenis van het gebouwtje en zijn bewoners.
Na een smakelijke lunch in een heerlijk lentezonnetje werden we door Colla Bemelmans en Jo Wierts langs drie kastelen geleid: Kasteel Oost, Kasteel Genhoes en Kasteel Schaloen. Via Schin op Geul kwamen we uiteindelijk weer uit bij 'de drie beeldjes'. Onderweg konden we genieten van het vele ontluikende groen en de alom fluitende vogeltjes.
Iedereen ging daarna - na al dan niet nog even op het terras nagenoten te hebben - zeer tevreden huiswaarts.



De Geul van bron tot monding
Met een zaal vol belangstellenden hebben we gekeken en geluisterd naar de prachtige dia-overvloeishow van Guus Reinartz. Hij liet ons beelden zien van bekende plekken die toch verrassend nieuw waren. Een bijna droge Geul, een Geul die alle weilanden eromheen overstroomde. Beelden met sneeuw en beelden met prachtige flora. En niet te vergeten de beelden van de processies waar het zuiden van Limburg bekend om is.
Al met al een heerlijke avond die uitnodigde om meteen te gaan wandelen. Gelukkig kan dat zaterdag al!



Vijf dagen Berlijn, stad van contrasten
We kijken terug op een mooie, interessante en heel gezellige reis. We waren met 25 enthousiaste mensen en dat alles onder de geweldige leiding van onze gids Jac Hoeckx, van SRC-reizen op maat.
De heen- en terugreis verliepen zonder problemen. In Berlijn reisden we met de ondergrondse.
We hebben bezocht: de Nieuwe Synagoge, het Joods Museum, het Holocaust Monument, de Rijksdag en nog veel meer...
Op 12 mei is de reünie van 15.00 - 17.00 uur!



Presentietheorie
In een tweetal avonden gaf Aloys de Haan ons inzicht hoe hulp - in eerste instantie aan kanslozen, maar later ook toegepast in talloze andere (zorg)situaties - gestalte krijgt in pure aanwezigheid. Je loopt een tijdje mee op de weg van een ander, je bent er met aandacht bij, luistert, bent op de ander betrokken en ziet wat op het spel staat. Aan mensen die vaak sociaal overbodig zijn, geef je het gevoel dat ze er toe doen. Tijd hebben en trouw zijn. Iets van jou en van mij: wederkerigheid. Dan pas kan er vertrouwen ontstaan en kan de ander je zijn vertrouwen schenken.
Het gaat altijd om de leefwereld van alle dag en heeft een brede insteek: niet alleen een pilletje of een interventie maar breed in de leefwereld van de ander. Dat gaat vaak met veel professionaliteit samen, die door anderen niet zo gezien wordt en pas herkend wordt als vertelt wordt wat er gebeurt. In onze maatschappij is op talloze plaatsen behoefte aan presentie, aanwezigheid waar hulp vaak alleen maar gegeven wordt als kleine partjes, hapklare brokjes uit specialismen. Heel veel zaken die met het dagelijks leven van mensen aan bod komen, worden niet gehoord en niet begrepen.
Aloys de Haan begon zijn loopbaan in het straatpastoraat, waaruit uiteindelijk door prof. Baart de theorie van de presentie werd ontwikkeld. Nu werkt hij in het pastoraat van verzorgingshuizen, waar hij vooral deze aanwezigheid benadrukt.
 Aloys de Haan
Tijdens de tweede avond werden casussen besproken die deelnemers zelf hadden ingestuurd. Bij de deelnemers, vaak zelf vrijwilligers, zijn veel van de besproken aspecten goed herkenbaar. Duidelijk werd daarin vooral dat je een goede antenne moet ontwikkelen waarbij jij niet invult wat jij wilt of wat jouw belang is maar dat je tochtgenoot de route bepaalt en aangeeft wat hij beleeft.
Afgesproken werd in het najaar nog eens samen te komen en dan te bespreken wat ons is opgevallen of welke vragen er zijn.

Ik zie, ik zie wat jij niet ziet…
Deze avond ging over de bijbel in de kunst.
Een niet gemakkelijk onderwerp om twee redenen:
* De bijbel is géén geschiedenisboek. Het gaat niet zozeer om wat er ín staat, maar om wat voor reden de schrijver er juist dát ingezet heeft. Dat is hetgeen wij er uit moeten halen!
* De kunst is al even subjectief. Wat heeft deze schilder of beeldhouwer willen uitbeelden en waarom juist op déze manier?

De combinatie van deze twee onderwerpen voor vanavond laat een aantal lagen verwachten die we in eerste instantie misschien niet verwacht hadden.

Drs. Joan Röell is een kwiek en enthousiast verteller die ons veel schilderijen, etsen, prenten en tekeningen met zijn overvloei-apparatuur toont. Hij laat ons de onderwerpen zien zoals die door de verschillende kunstenaars afgebeeld zijn. Zijn voorliefde voor de heilige Jozef steekt hij daarbij niet onder stoelen of banken. Over Rembrandt is hij al even lyrisch. Bijbelse afbeeldingen van kunstenaars als Chagall, Caravaggio, Picasso, maar ook modernere zoals van de Tsjech Jan Knap en zelfs cartoons worden allemaal besproken terwijl de toehoorders vragen stellen en antwoorden krijgen of zelf in discussie gaan. En dat alles onder het oog van de profeet Jeremiah, waarvan een mooi brons op de voorgrond staat.



De avond eindigde met, zo als gebruikelijk, een gelegenheid om vragen te stellen en na een woord van dank ging iedereen met zijn /haar vernieuwde kennis, tevreden, naar huis.



De symboliek van sprookjes
De avond over sprookjes werd gelukkig overgenomen door Petra van Empelen.
Sander van Videler had afgezegd.
Het werd een mooie avond waarop de aanwezigen zelf een sprookje hebben geschreven. Dit gebeurde aan de hand van een kaart waarop een afbeelding stond met een archetypische figuur die vaak in sprookjes te vinden is.



Kennismaken met familieopstellingen.
Het dagelijks leven van mensen is niet iets wat op zich zelf staat. Wij zijn verbonden met onze voorouders en met onze kinderen en kleinkinderen na ons. Je leven is dus niet alleen de persoon die je nu bent.
Die persoon reageert vaak niet op echt eigen wijze maar vastgebonden aan veelal verborgen patronen uit dat verleden, waardoor hij geen vrede met het eigen bestaan vindt. Daarom kan het nodig zijn om in bepaalde situaties die verbondenheid met die voorgaande levens te kennen. Alleen als je je eigen persoon in relatie met mensen uit je familie leert kennen, kun je keuzes maken om zonodig afscheid nemen van te sterke, dwingende of teleurstellende ervaringen en je eigen weg vinden. Helen en vergeven zijn daarbij sleutelwoorden.
Met dit als gegeven werd bij twee deelnemers zo'n familieopstelling gemaakt. De persoon waar het in dat geval om ging werd gevraagd om zich zo in te stellen dat er een bereidheid was om mee te werken. Daarna werden de rollen van familieleden ingevuld door andere deelnemers aan deze avond die zich gedroegen als de betreffende familieleden. Over en weer werd gesproken. Daarbij kwamen heel herkenbare gebeurtenissen naar voren, die voor alle deelnemers voelbaar werden. Moeilijk voor degenen waarom het ging, maar goed in de hand gehouden en uitgewerkt. Dat zorgde ervoor dat er een veilige sfeer aanwezig was. Dit werd door alle deelnemers zo ervaren.
Een opmerkelijke avond waarbij iedereen naar zijn eigen leefsituatie kon kijken.

Kikker gaat fietsen.
Donderdagavond zaten we bijeen in de Protestantse kerk aan het Tempsplein in Heerlen. Prof. Maarten van Buuren kwam om ons te vertellen over zijn aanleg voor depressiviteit en de diepe depressie waarin hij een aantal jaren geleden verzeild raakte. Over dat alles heeft hij een heel prettig leesbaar boek geschreven: Kikker gaat fietsen.
Zijn open en eerlijke manier van vertellen over een van de moeilijkste perioden in zijn leven dwong respect af. Ook op de vragen werd uitvoerig ingegaan. Het was een mooie leerzame avond.



Mejoeches: een avond met Mejoeches in de filmzaal van Mondriaan.
We hebben met een groot aantal belangstellenden geluisterd en genoten van een optreden van de Klezmergroep Mejoeches.
De prachtige muziek werd op een hele enthousiaste manier vertolkt door de pianist, de violiste en zangeres.
Het was een heel geslaagde avond.



Dinsdag 9 februari C2C
Bibliotheek, Romboutscollege en De drie ringen hebben een gezamenlijk programma over het principe van C2C opgezet en uitgevoerd.
De opening van de tentoonstelling was op dinsdagavond in de bibliotheek.
Na de koffie en het bekijken van de tentoonstelling was er de film "Afval is voedsel" bij De drie ringen.
Voor zowel de opening als de film was veel belangstelling!



De tweede dag, woensdag 10 februari barstten ook op de school de activiteiten los. Leerlingen gingen naar bedrijven die vanuit het principe C2C werken. Inleiders en gastsprekers kwamen naar de school. De handarbeidlessen stonden in het teken van afvalverwerking.
's Avonds kwam de heer Bas Gehlen, directeur van Van Houtem-papier, ons vertellen wat de uitdagingen en problemen, maar ook de successen en kansen zijn van werken vanuit het principe C2C.
Ook nu was er volop belangstelling voor het onderwerp.
Het werd een geanimeerde avond waarop verschillende mensen weggingen met de test: uw mondiale voetafdruk! Daaruit blijkt wat we thuis allemaal kunnen doen. Want C2C is niet alleen iets van fabrikanten en ondernemingen. Het is bij uitstek iets van consumenten.
Dus: aan de slag voor een schonere aarde en eerlijker verdeling!




Ontdek het mysterie van de vrijmetselaars

Op 2 februari vond deze lezing plaats in een volle ruimte van De drie ringen.
Na de introductie van de loge 'La Lune' met de woorden: "L'homme qui aime le soleil, adore son réflèt, la lune" geeft de secretaris van de loge, de heer Jean van Wersch, een korte schets van wat ons deze avond te wachten staat.
Dit gebeurt door de voorzittend meester die ook uitnodigt om vragen te stellen die meteen beantwoord worden. Zo zijn er vragen over de oorsprong waarop geantwoord wordt dat dat op 24 juni 1717 in London geweest is; althans officieel. Daarvoor was de vrijmetselarij al in de Middeleeuwen met de bouwgenootschappen in o.a. de kathedralenbouw actief. Er wordt zelfs beweerd dat er al in Egypte sprake was van vrijmetselaars. Loge La Lune is ontstaan uit een afsplitsing van de Heerlense loge. Twee van de oorspronkelijke oprichters zijn aanwezig. De leden komen samen in 'De sociëteit' in Sittard. Daar wordt elke keer het vereiste decor opnieuw opgesteld en weer afgebroken; een heel karwei, maar het bevordert de broederschap en dat is waar de vrijmetselarij voor staat. Men maakt gebruik van de bouw- en de lichtsymboliek tijdens de ritualen o.a. als inwijding tot leerling en bevordering tot gezel en later tot meester. De loge is ondergebracht onder het Grootoosten der Nederlanden, die de internationale contacten verzorgt. Er zijn ook loges voor vrouwen (weefsters) en gemengde loges onder 'le droit humain', o.a. in Maastricht en Roermond.
Dan presenteert een andere meester een 'bouwstuk'; een persoonlijke inleiding. Dit gaat over de 'broederliefde'. Het gevoel dat men in de loge met broeders en niet alleen vrienden te maken heeft. Hierna volgt een korte 'comparatie', een gestructueerde gedachte-uitwisseling over hetgeen net gepresenteerd is.
Daarna is er pauze, koffie en de mogelijkheid de minitentoonstelling van boeken en vrijmetselaarsattributen te bekijken. Het aansluitend vragenkwartiertje loopt uiteraard uit en tenslotte gaat ieder met een realistischer beeld, tevreden, weer zijns weegs.