Kerst in het ziekenhuis

In een halve kring zaten we met onze groep in de kapel van het Atrium.

Matth Gubbels vertelde hoe de fotoreportage dit jaar tot stand gekomen was. Twee studenten van de kunstacademie hadden als eindexamenopdracht het thema Verlangen verbeeld.

Het waren prachtige foto's van mensen in het ziekenhuis. Van iemand die naar huis mocht en verlangde naar het oude en vertrouwde. Van iemand die naar bezoek verlangde. Mensen die wisten dat ze de feestdagen in het ziekenhuis zouden moeten blijven en verlangden naar dagen die gezellig en feestelijk zouden zijn.

We liepen van foto naar foto en steeds was er een lied, een gedicht, een gebed of verhaal. Het thema Verlangen op allerlei manieren verwoord en verbeeld.

Zoals ieder jaar was het ook nu een bijzondere avond. Bijzonder omdat de omgeving van het ziekenhuis en de indringende portretten van al die mensen ons lieten zien hoe het leven er ook kan uit zien. Hoe de wereld soms even heel klein wordt en je alleen bezig bent met ziek zijn en beter worden.

Verlangen

Verlangen is een dichtbij-woord, ieder kent het.

Het ontstaat dikwijls uit gemis en ervaren afwezigheid.

Er is nog ruimte om te vullen wat nog niet of niet meer aanwezig is.

Tussen droom en realiteit kan een enorme kloof liggen.

Velen van ons ervaren dat dagelijks.

Natuurlijk verliezen mensen ook gaande het leven hun verlangens.

Ze raken verloren in drukte en sleur en niet zelden komt er verbittering of onverschilligheid voor in de plaats.

Daarom is het goed af en toe de vraag te stellen:

"Is er nog ruimte in mij voor verlangen?

Wil je in jouw leven ruimte scheppen voor dromen,

dromen over waarlijk mens-zijn?"

Neem af en toe de tijd om jezelf wakker te schudden.

Zeker weten dat je je daar wél bij voelt....


Uit: De spiritualiteit van het alledaagse van Irene Kool.

Nelleke de Kruik


Levensverhalen schrijven
Na een inleiding door Petra van Empelen, waarin een eigen geschreven levenservaring aangaf waarover levensverhalen schrijven kan gaan, vertelden de deelnemers hun motieven om deze avond mee te maken.  Heel verschillende invalshoeken, bedoelingen en schrijfervaring.  Drie grote richtingen:

·        Puur om het schrijven: "ik schrijf, dus ik ben".

·        Bezinning en terugzien op: reflectie.

·        Vaak toch verwerking : "waarom overkwam mij dat", "hoe kan ik daar verder mee omgaan", "hoe kan ik anderen ermee helpen".

Levensverhalen hebben altijd met levenservaringen te maken.


Het hangt van je uitgangspunt af hoe dat er uit gaat zien. Is het puur voor je zelf en gaat het om verwerken, dan zijn opleiding,  schrijfervaring, foutloos schrijven en stijl niet zo belangrijk: het proces van het schrijven beantwoordt dan aan je bedoeling.  Wanneer het 'leren schrijven' belangrijker voor je is, dan ligt er wel meer accent op het 'hoe' van het schrijven. Beiden kunnen uitstekend samen in één groep zitten, als men maar in andermans ervaringen geïnteresseerd is.


De methode die gebruikt wordt, bestaat uit het werken met kleinere deelopdrachten per bijeenkomst. Daarover wordt dan gepraat. In de uitwerking bestaat veel vrijheid: er is geen enkele dwang om meer te vertellen dan je kwijt wilt en afspraak is dat niets van hetgeen besproken wordt buiten de groep komt.

Na de pauze werd een kleine opdracht uitgewerkt: iedereen kreeg dezelfde foto, met de opdracht heel kort op te schrijven wat direct bij hem of haar op kwam. Het was verbazingwekkend hoe verschillend deze impressies waren, zowel wat inhoud als wat taal betreft. Het illustreerde dat een veelheid van mensen aandacht en waardering voor elkaars inbreng kunnen hebben en op deze manier, ieder met zijn of haar eigen bedoeling, toch samen kunnen werken in een schrijfgroep.

De deelnemers aan deze avond ontvangen begin januari een aanbod om aan een schrijfgroep deel te nemen. Inschrijving staat ook open voor andere geïnteresseerden. Kijk daarvoor op de website. Dus wie weet zien we u dan ook!



Godservaring en godsbeleving bij Gerard Reve

http://www.dedrieringen.com/programma-09-1/foto_klein/Gerard_Reve.jpg                                                                     

In drie avonden besprak Albert Verreck met ons 'godservaring en geloofsbeleving bij Gerard Reve'. "In voorgaande programma's werden aan de hand van teksten van een aantal auteurs kernvragen besproken en uitgediept die een auteur aan de orde stelt. Vaak kwamen daarbij godservaring, godsbeleving, geweten(svorming) zijdelings aan bod" stond in het programmaboekje. Daar ging het dus deze keer bij Reve over.

Het waren boeiende en diepgaande avonden, waarin de thema’s uit een groot aantal boeken aan de orde kwamen. Vaak wordt gezegd dat de auteur zich herhaalt, maar nader bezien worden deze thema’s vaak van een andere kant opnieuw belicht en krijgen zo een eigen betekenis. Begrippen als troost, verlangen en overgave bepalen de keuze voor godsbeelden die hij op eigen wijze in de katholieke kerk en eredienst vond; daar vond hij het religieuze mysterie dat "verstand en gevoel verenigt".

Veel van die beelden worden beschreven in een homo-erotische context. Als één van de eerste schrijvers kwam hij openlijk voor zijn homoseksualiteit uit. Dat heeft in zijn schrijven een belangrijke plaats. Daar komen daar vaak mooie gevoelige teksten uit voort, maar ook vaak harde en brute taferelen: de schrijver ontwijkt het demonische in de mens niet.

Het begrip 'God is liefde' krijgt betekenis in jonge mannen die beschreven worden, bijv. "de meedogenloze jongen". Daar zie je dan Godsbeleving en de Liefde in terug.

Een heel eigen plaats heeft Maria in zijn werk als een soort oervrouwelijk godsbeeld, waar hij zich vaak beter bij thuis voelt dan "een afstandelijke God…".

In deze drie avonden slaagde Albert erin om bij ons heel onverwachte beelden van deze schrijver op te roepen. Goed lezen kan op deze manier vooroordelen die onze zienswijze bepalen, overwinnen en opent daardoor onverwachte perspectieven.

China van toen naar nu. (Gard Verstegen)
In 2 avonden kwam de uitgebreide en tumultueuze geschiedenis van China vanaf de helft van de 19e eeuw voorbij.
Opiumoorlogen, binnenlandse opstanden, oorlogen met Japan en Rusland, de beïnvloeding door Europese mogendheden, het einde van de Qingdynastie en het opkomen van de Guomindang en de Communistische partij tijdens de eerste avond.
De tweede avond passeerden de Lange Mars, de Tweede Wereldoorlog, de overwinning van de communisten op de Guomindang de revue. Daarna de communistische tijd tot heden met de periode van Mao, met de Grote Sprong Voorwaarts, de vele campagnes en de Culturele Proletarische Revolutie. Uiteindelijk - voor zover de tijd dat toeliet - een beperkt aantal gegevens over de huidige situatie.
Ondanks de grote hoeveelheid informatie bleven de toehoorders toch heel aandachtig.



Kennismaken met Zen
Dinsdag 10 november vertelde Jacques Peeters over Zen. Alhoewel hij aankondigde geen spreker te zijn, vertelde hij boeiend over de betekenis van Zen en dan met name hoe hij daarmee in aanraking kwam, er door beïnvloed werd en nu mensen als Zenleraar helpt deze ervaringen op te doen. Hoe zijn kwaliteit van werken en zijn kwaliteit van leven sterk verbeterde. Heel duidelijk werd dat Zen iets is wat je zelf moet doen; dat kun je niet goed al sprekend uitleggen.
Zijn rol daarin tijdens zo’n Zenweekend is vooral begeleidend aanwezig zijn.
Hij leerde dat bij Zen 'zitten' als meditatiehouding een belangrijke rol speelt. Dat gebeurt in volkomen stilte. Duidelijk wordt daarbij wat stilte met mensen kan doen in deze wereld vol lawaai, en dat terugtrekken uit dit lawaai een nieuwe wereld van zelfkennis kan openen, waar we in ons normale doen en laten niet aan toekomen. In het begin is dat best confronterend, maar als je jezelf open stelt, blijkt dat na een tijdje goed te doen.

Daarnaast vertelde hij hoe het in het zenmeditatieweekend toegaat. De betekenis van de locatie: hij is dankbaar te gast te mogen zijn in de abdij Lilbosch, waar alles is ingesteld op de stilte van Zen.
Zo’n stil weekend is vaak helemaal niet zo eenvoudig; dat vraagt veel beheersing: uiteindelijk ben je niet alleen stil voor jezelf maar ook voor de ander. Het is daarom goed om voordat je naar zo’n weekend gaat , ook te weten wat je te wachten staat. Een aantal mensen die het volgend weekend mee gaan doen, vonden dat dan ook een welkome inleiding.
Het was een boeiende avond.



Soefisme
Anna Maria Brassé heeft ons meegenomen op de weg van het soefisme. Dit gebeurde in een volle zaal met belangstellenden in Brunssum. Het was ook informatie over de praktijk van het soefisme.
Soefisme is een training van de ziel die altijd gezamenlijk gebeurt. Het gebeurt onder leiding van een leermeester(es) en kenmerkt zich door herhaling. Daarnaast vinden er leergesprekken plaats aan de hand van de heilige teksten van leermeester Rumi, de Perzische Koran.
De weg naar God gaat via de dienstbaarheid. In de spiegel van de ander, kun je je ontwikkelen. Ontwikkelen ten behoeve van de bevrijding van het zelf tot liefde voor de anderen en voor God.

Voor Anna Maria Brassé is de weg van het soefisme ook de weg van de islam.
Voor een aantal van de aanwezigen kon dat los van elkaar in praktijk gebracht worden.
Het gaat om een weg die de verbondenheid van de godsdiensten laat zien, een mystieke weg die dieper gaat dan de leer van de ene of de andere religie.
We luisterden naar de muziek van de derwisjen.



In Maastricht heeft Anna Maria een eigen soefigroep.

Gregoriaans: eenstemmige koorzang uit de katholieke traditie
De deskundige bij uitstek in dezen kregen we vanmiddag te horen!
Pastoor Kurris vertelde het aandachtig luisterende gezelschap over de geschiedenis van de gregoriaanse muziek en vooral over de verschillen.
Het is de oudste muzieklaag die we kennen. Het is een muzieksoort die het vooral van mondelinge overlevering heeft moeten hebben. De notatie van het gregoriaans kan niet gevat worden in het notenschrift. Het is een heel andersoortige notatie die boven de noten komt te staan. In de tijd dat iedereen de melodie kende, ging het alleen om de manier van zingen/dirigeren; daarna werd het een notatie boven de noten.
Het is altijd eenstemmige muziek die niet begeleid wordt door instrumenten. Het is altijd tekstgebonden muziek. Het is muziek die tussen hele en halve tonen zit , met tonenreeksen op dominanten (voor de kenners!)



Verder hebben we naar prachtige muziek geluisterd die ofwel door pastoor Kurris werd voorgezongen ofwel door de cd-speler ten gehore werd gebracht.

Protestanten in Limburg
's Middags werden we in de Tempspleinkerk enthousiast ontvangen door een echtpaar dat jarenlang koster is geweest in de kerk, de heer en mevrouw Mietus. Mevrouw Mietus vertelde over de geschiedenis van de protestanten in Zuid-Limburg. Hoe er na Calvijn een beweging op gang kwam die ook het zuiden van Limburg bereikte. De eerste predikantsplaats die in Heerlen genoemd is, dateert uit 1632, maar bij naam en toenaam bekend is de heer Nobius uit 1649. Tot 1830 werd er in de Pancratiuskerk samen (simultaan) met de parochie gekerkt. Na de afscheiding van België is er tijdelijk bij de mensen thuis gekerkt. De protestanten zaten zonder kerk. Het ging om een kleine gemeente. In 1902 had heel Heerlen nog maar 6600 inwoners! Maar door de mijnindustrie ging dat aantal snel toenemen en doordat er veel mensen vanuit het Ruhrgebied en de noordelijke provincies naar Zuid-Limburg kwamen, nam ook het aantal protestanten snel toe. In 1931 werd de eerste steen gelegd en in 1932 was de kerk aan het Tempsplein klaar!

De bouw van de kerk laat zien wat voor protestanten van belang is. Er staat een grote preekstoel en er hangt een prachtig groot orgel. Het gaat er om de Dienst van het Woord.
Een ander belangrijk onderscheid is de organisatie van de kerkelijke gemeente. Dit gebeurt van onderop. Gemeenteleden vormen een kerkenraad met ambtsdragers: ouderlingen en diakenen. De predikant die van buiten de gemeente aangetrokken wordt is het derde ambt. De ouderlingen zijn verantwoordelijk voor de eredienst!

Na een uitgebreid vragenrondje, gingen we met de heer Mietus de kerk rond.
Een van de aanwezigen verzuchtte: "Wat een prachtige kerk! Voor mij de mooiste in Nederland!"



's Avonds in de filmzaal van Mondriaan gaf dominee Hollemans een inleiding over het calvinisme in Nederland. Zuid-Limburg kwam wel weer even aan de orde, maar nu was het verhaal breder en kregen we een beeld van de protestantse stromingen in ons land.
Een boeiende avond die een mooie aanvulling was op de middag.

Nelleke de Kruik

De taal van dromen
Een droom is een verhaal over je leven.
Vaak gaat een droom over iets dat overdag is blijven liggen.
Wanneer het er aardig uit ziet, herkennen we het wel, maar als het een donkere kant heeft, is het vaak moeilijker te ontcijferen.
We dromen vaak met beelden die een specifieke rol uitbeelden, een zogenaamd archetype als priester, moeder, bedelaar, jonkvrouw e.d.
Het is de kunst om bij iedere droom steeds de juiste vragen te stellen. Alleen de persoon zelf kan aangeven of het klopt.

Een boek dat aangeraden werd: "Leer te dromen" van David Fontana. Een boek dat staat voor een intensiever droomleven en betere zelfkennis.

Petra van Empelen sprak met ons over dromen.
Ze heeft ook aangeboden bij voldoende belangstelling een kring te starten om meer over onze eigen dromen te weten te komen.



Wandeling in historierijk Vaesrade en Schinnen
Op10 oktober maakten we met een kleine 20 mensen een wandeling in de mooie omgeving van Vaesrade en Schinnen. De weergoden werkten niet echt mee, maar dus de paraplu's kwamen goed van pas. Niettemin was het een heerlijke wandeling onder de bezielende leiding van Colla Bemelmans en Jo Wierts. Op sommige plekken stonden we even stil voor een moment van bezinning/overpeinzing door Colla.
Degenen die het boekje Gehuchtenwandeling in Groot Nuth kenden ontdekten dat het toch niet helemaal volgens het boekje ging: Colla en Jo hadden de wandeling voor De drie ringen aangepast en verlengd. Na een stevige pannenkoek of een kop soep in de gezellige gasterij van Kasteel Terborgh wandelden we weer terug naar het beginpunt.
We kunnen terugkijken op een wandeling over plateaus met prachtige uitzichten en over holle wegen met hier en daar sporen van dassen.

Wandkleden van Femie Pasman-van Bruggen
In de sfeervolle kapelruimte van het Atriumziekenhuis in Heerlen vertelde Femie, aan de hand van een powerpointpresentatie, over de wandkleden die zij sinds de beginjaren 70 heeft gemaakt. Hoe het begon, over bepaalde opdrachten, wandkleden die ze solo gemaakt heeft en weer andere met groepen mensen rondom bepaalde thema's.
De kleden 'vertellen' over bijbelse verhalen en symbolen in de context van oecumene, samen werken en samen delen. In het verhaal klonk de bezieling door die in het leven van Femie, Lex en hun kinderen een duidelijke rol speelde. De doeken kwamen daardoor nog veel meer tot leven. Dat kwam nog duidelijker naar voren bij het bekijken van de twee grote werken die in de kapel hangen.
Mooi was het om haar verwondering te horen, dat zij deze artistieke gave heeft gekregen en op deze manier heeft kunnen gebruiken, ondanks al haar drukke bezigheden en een groot gezin. Het was goed om op deze manier terug te kunnen kijken naar een werkzaam leven vol kunst dat midden in de alledaagse werkelijkheid heeft gestaan.
Een speciaal woord van dank aan het pastorale team van het Atrium ziekenhuis voor het ter beschikking stellen van de kapel en de verdere verzorging: het was een duidelijke voorbeeld van wat wij ook in het motto van De drie ringen aangeven: 'omdat leven meer is'.
Werken van Femie Pasman-van Bruggen hangen in Heerlen in de kapel van het Atriumziekenhuis, de Tempspleinkerk en de Bernardinuskapel, en in Brunssum/Treebeek in de Pelgrimskerk.


  Enkele wandkleden van Femie Pasman-van Bruggen.

Op uw gemak achter de microfoon
We zaten met een mooie groep mensen vanuit heel verschillende organsiaties bijeen. Er waren vrouwen vanuit een kerkbestuur, lectoren, mensen die in een verpleeghuis het woord moeten voeren en begrafenisondernemers. Maar iedereen had een vraag over: hoe doe ik dat? hoe zorg ik dat ik goed verstaan wordt? wat kan ik doen om minder zenuwachtig te zijn?
Twee avonden zijn kort, maar we hebben hard geoefend en prima aanwijzingen gekregen van Stephanie Ruers, de studente van de Hogeschool Zuyd die de cursus gaf. Ze deed het helder en adequaat. Iedereen ging heel tevreden over wat er goed ging maar ook met nieuwe aandachtspunten naar huis.



Nelleke de Kruik.

Met de vrienden naar Wijnandsrade
Zaterdag 3 oktober was er een middag in Kasteel Wijnandsrade voor de vrienden van De drie ringen.
De zaal zat vol!
Na een kop koffie met een stuk vlaai zijn we in groepen begonnen aan een rondleiding door de verschillende zalen van het kasteel en hoorden we over de geschiedenis van het kasteel en de plek.
Teruggekomen in onze eigen zaal was daar de presentatie van een hanger en speld. Het logo, ontworpen door Hans Jongen, is door Victor Schols in zilver gemaakt en wordt vanaf nu verkocht! Een teken van verbondenheid tussen de godsdiensten.
Na een glas wijn begaven we ons naar de kerk en waren bij een openbare repetitie van Kamerkoor Maastricht. We genoten van de prachtige zang die we in een aantal liederen en een stuk uit de Luthermis van Bach te horen kregen.




Nelleke de Kruik

Excursie naar Aken
 Op vrijdag 21 augustus vertrok een volle bus vanuit Heerlen voor een uitstapje naar Aken in het kader van 1000 jaar christendom in Heerlen. Voor de middag kreeg de groep een rondleiding door de dom van Aken, met het graf van Karel de Grote en een keur aan kunstschatten. Na de middag werd een bezoek gebracht aan de St. Nikolauskerk. Pfarrer Armin Drack vertelde over de indrukwekkende hoeveelheid activiteiten die hier plaatsvinden, voor iedereen van jong tot oud, katholiek of protestant of zoekend. Zoals bijvoorbeeld op Valentijnsdag de dag der liefde,waarop de kerk elk jaar weer vol zit met verliefde paren van alle leeftijden.




Wandelen door Joods Maastricht
 Voor de derde keer wandelden we met een groep van meer dan 20 personen door het oude Maastricht. We begonnen met een korte blik op de tentoonstelling in de Hoofdwacht over Leven en Dood waar ook aan Joodse gebruiken aandacht was besteed. Het was een prachtige wandeling langs plekken die vaak onopgemerkt blijven.Door de verhalen van Raymond Glaser kwamen ze in beeld en vertelden ze hun geheel eigen geschiedenis.





Geloven in een god die niet bestaat
 De (vrijzinnig) protestantse predikant Klaas Hendrikse was vanuit Middelburg naar Wittem gekomen om ons te vertellen over zijn boek "Geloven in een god die niet bestaat". In de bibliotheek te Wittem zaten veel belangstellenden in afwachting van wat komen ging. Hendrikse beweert dat God niet bestaat zoals een stoel of een stuk appeltaart bestaat. God is iets dat gebeurt of beter, gebeuren kan, tussen mensen. Geloven is daarom meer iets van vertrouwen op basis van ervaringen dan het voor waar houden van godsdienstige zaken. Een inspirerende avond waar nog lang over nagepraat zal worden.





Wandeling over het plateau van Schimmert
Op een zonovergoten 9e mei maakten we met een groep van 16 mensen een wandeling over het plateau van Schimmert. Voor de middag liepen we langs de watertoren van Schimmert, door het Ravensbos, langs een kleine joodse begraafplaats en door Groot en Klein Haasdal en langs het kerkhof van Schimmert. Daarna genoten van een heerlijke kop soep. Om 's middags weer op pad te gaan, nu naar de kerk van Groot Genhout. Hier kregen we van onze begeleiders Colla Bemelmans en Jo Wierts een rondleiding door deze kerk waaraan diverse Limburgse kunstenaars een bijdrage hebben geleverd.



Daarna liepen we weer terug naar Camping-café-restaurant Mareveld, waar een aantal van ons nog even neerstreek op het terras onder het genot van...

Verslag van de avond over Nepal
Aan het begin van de avond werd het woord gegeven aan de stichting Kumari. In april 2002 werd de Stichting Kumari in het leven geroepen, die zich tot doel stelt kinderen met een handicap in derde wereld landen een betere kans op opvang en/of onderwijs te geven.



Op dit moment worden twee projecten in Kathmandu/ Nepal gesteund. In Nepal is de situatie van gehandicapte kinderen vaak heel slecht. Voor hen is er nagenoeg geen toekomst.De projecten worden regelmatig bezocht om te bekijken of aanvragen voor ondersteuning voldoen aan de doelstelling van de stichting en om een vinger aan de pols te houden. Via email en telefoon is er wekelijks contact.
www.stichtingkumari.nl
Banknr 15 28 16 267

Daarna kreeg Guus Reinartz het woord. Hij heeft ons meegenomen op een prachtige reis dwars door Nepal. De overvloed aan kleur is wat mij het meest is bijgebleven. Het schitterende geel en overweldigende rood. De tempels en kloosters die vreedzaam hun eigen godsdiensten promoten. De kruiden op de plaatselijke markten met de beelden van de plaatselijke bevolking. Vooral de foto's van de kinderen zijn van een ontroerende Schoonheid. Guus besteedt ook veel aandacht aan de muziek die tijdens de show klinkt. Mooie klassieke muziek tot onbekende Nepalese klanken die de beelden tot leven brengen.
We zaten met een zaal vol mensen te kijken, te luisteren en vooral te genieten!
Een avond die om een herhaling vraagt.

Verslag van de twee ochtenden over Beelden van Maria.
Bij de Zusters onder de Bogen zijn we met een groep zusters en andere belangstellenden aan het werk geweest rond de beelden die wijzelf van Maria hadden. Voor de een is Maria een geestelijke moeder, de vertrouwenspersoon, een voorbeeld voor alle mensen, een gewone vrouw, een sterke vrouw, een revolutionair, het vrouwelijke beeld van God. Joke Zuidema liet zien hoe vaak (26 keer) in de bijbel de naam van Maria als moeder van Jezus, genoemd wordt. In de Koran wordt zij vaker genoemd! In de Bijbelverhalen komt zij vooral naar voren als gelovige vrouw, gehoorzaam aan God en als voorbeeld voor gelovigen. Maria Simons vertelde wanneer welke dogma's afgekondigd zijn en wanneer welke Mariafeesten nog wel of niet gevierd worden.



We werden uitgenodigd zelf ook Marialiederen mee te nemen. Aan het eind van de tweede ochtend hebben we samen gezongen.

Volg de goudgele weg.
Met een klein, maar zeer geïnteresseerd gezelschap, luisterden we naar Sander Videler, de spreker van deze avond. Hij legde ons de gnosis uit op een heel heldere manier. Vervolgens liet hij ons aan de hand van verschillende mythen zien wat de symboliek van de beelden in (bijbel)verhalen is. Hij eindigde met de oproep de weg van het verlangen te gaan. Via onze intuïtie kunnen we ons hart volgen en de weg gaan die voor ons open ligt. Geef gehoor aan je roeping, want daar heb je talenten voor gekregen.



Bezoek aan Sint-Truiden 15 april
Op een schitterende, zomerse dag bezochten we Sint-Truiden. De reis er naar toe - langs de prachtige, bloeiende fruitbomen - alleen al was een waar genot. In Sint-Truiden werden we eerst getrakteerd op koffie met vlaai. Daarna leidde de enthousiaste gids ons door de monumentale Minderbroederskerk, met onder andere een beeld van de H. Trudo, de namgever van de stad. Vervolgens leidde zij ons door het klooster naar het Museum van de Vlaamse Minderbroeders, naar de tentoonstelling over Franciscus en zijn volgelingen. Daarna wandelden of reden we naar het begijnhof voor een heerlijke lunch. 's Middags bezochten we de begijnhofkerk. Daarna kon iedereen op eigen gelegenheid door het begijnhof lopen, het Festraetsuurwerk bezoeken of gewoon op een bankje genieten van de zon. De goed verzorgde dag werd afgesloten met een heerlijk kopje koffie/thee in taveerne 't Begijntje, waar we eerder ook hadden gegeten. Het was een mooie, gezellige dag, met informatie over de minderbroeders, Franciscus, en met voldoende gelegenheid om met elkaar in gesprek te gaan.




Open Dag op 7 maart
Samen met de bibliotheek en het Romboutscollege hielden we op zaterdag 7 maart Open Dag.
De drie ringen had een stand in de hal van de school en ons eigen lokaal was open.
Er zijn gezellig veel mensen even een kopje koffie komen drinken en voor informatie langs geweest.
We hebben in de hal en in ons lokaal twee verschillende powerpointpresentaties laten zien over onze activiteiten.



Cisca Dresselhuys kwam in Geleen
Temidden van een kerkzaal  met meer dan 100 mensen werd Cisca Dresselhuys geïnterviewd over haar leven.
We begonnen met haar jeugd in een domineesgezin in Roermond. Daarna over haar arbeidzame leven bij Opzij en haar leven nu als oudere met pensioen. De laatste ronde ging over literatuur en muziek. Een en ander werd afgewisseld met poëzie en pianomuziek, life uitgevoerd.



Ziekenzalving
Ds. Joke Zuidema en priester Math Gubbels vertelden over hun ervaringen met ziekenzalving.
De mensen die er op af gekomen waren hadden vooral belangstelling voor nieuwe vormen en teksten. Gelukkig had met name Joke Zuidema daar een schat aan bij zich!



De vier jaargetijden
In de ruime filmzaal van de Stichting Mondriaan werd een mooie powerpointpresentatie gegeven door mevrouw Doris Schillings. Zij wist op een enthousiaste manier veel te vertellen over de tijden van het jaar en de activiteiten die daar van oudsher bijhoorden. De afbeeldingen die ze daarbij kon laten zien waren sprekend en mooi.
De ontvangst door de mensen van de Mondriaanstichting was als vanouds zeer hartelijk en royaal.




Luisteren naar de muziek van Huub Oosterhuis
Hoewel het mooi weer was, zaten we met een grote groep mensen op zondagmiddag in de Bernadinuskapel om te luisteren naar Huub Oosterhuiskenner André van Kempen. Hij hield een enthousiast betoog dat werd afgewisseld met gedichten en liederen. We hebben een aantal liederen gezongen en geproefd van de mooie teksten en ondersteunende muziek. Voor Huub Oosterhuis is liturgie een kort geding tegen het cynisme. En dat werd in de teksten van de liederen steeds meer dan duidelijk.



"En mevrouw heeft ook nog familie"

De deelnemers waren erg enthousiast over hetgeen Irene Godderij vertelde. Iedereen herkende de situaties die zij als voorbeeld aanhaalde. Hoe geschiedenissen een rol spelen, hoe familieverhoudingen van invloed zijn. We gaan er zeker mee verder.



Zen-weekend in Lilbosch

Het afgelopen weekend zen-meditatie was weer erg zinvol. Voor de een was het in stilte bijeen zijn meer bekend dan voor de ander. We gaan de twee gehouden weekends evalueren en bekijken of we het volgend seizoen weer kunnen aanbieden.



Communicatie…. meer dan woorden…

Themadag voor vrijwilligers  en mantelzorgers.

Zaterdag 24 januari organiseerden we samen met Vrijwilligersorganisatie OTC, Thuishulpcentrale De Brug, Stichting Ruggesteun en Vereniging De Zonnebloem een themadag over non-verbale communicatie.



We begonnen de dag met de cd van Wim Sonneveld: Het dorp.
Bij de meer dan 80 aanwezigen kwamen allerlei instemmende reacties, herkenning e.d.

Mevrouw Grobbee, een vrijwilligster van OTC vertelde wat zij bij het bezoeken van haar cliënten deed aan het zingen van oude liedjes, hoe ze zelf spelletjes bedacht of buiten wandelde en naar de wolken keek. Op heel verschillende manieren was zij bezig met communicatie waarbij de activiteit belangrijker was dan de woorden.

De heer Joep de Jong, docent communicatie bij de sector Zorg en Welzijn  (Leeuwenborgh  Opleidingen)  in Sittard hield een inleiding over het thema.
Hij benadrukte dat het hebben van de juiste houding het meest belangrijke is. Hij voegde daar de levensregels van de Benediktijnse Spiritualiteit aan toe.

1.      Ben er!

2.      Probeer te begrijpen wat hier aan de hand is.

3.      Wees redelijk.

4.      Wees verantwoordelijk

5.      Houd van de mensen.


Vervolgens kwamen er verschillende voorbeelden uit zijn eigen leven rond films kijken, wandelen, bloemen plukken, voorlezen, liedjes zingen, omgaan met stilte  en het doen van vaste rituelen.
Van de opleiding waren er 4 studenten meegekomen die door in afwijkende kleding binnen te komen, wilden zij laten zien wat uiterlijk doet met mensen. Mensen koppelen verwachtingen en gedrag aan uiterlijk. Dat bleek zowel voor de toeschouwers als voor henzelf te gelden.

Na de middag gingen we in vijf werkgroepen uiteen.

1.      Basisgesprekstechniek                met Wilma Paas

2.      Verhalen vertellen                        met Loes Roelofs en Elly de Wit

3.      Beelden zeggen meer dan woorden     met Joseppe Wishaupt

4.      Met de muziek mee                      met Joyce van Zandvoort

5.      Luister naar mijn lijf                      met Joep de Jong en de vier studenten.




We eindigden de middag met een gedicht van Marinus van de Berg.
Het was een maandagmiddag,
in een kleine ziekenhuiskamer.
Het is jaren geleden.
Hij had zojuist zijn slechtste nieuws gehoord.
Ik zat tegenover hem.
Sprakeloos.
Hij verbrak de stilte:
“Je weet niet wat je zeggen moet…”
Raadde hij.
“Het is niet erg. Juist daardoor kon ik veel door me heen laten gaan…
Zou je nu nog, buiten,
een eindje met me willen omlopen?”

Nelleke de Kruik


Reiken naar wat ons overstijgt:
Religie in oude en nieuwe vormen
Prof. Dr. Peter Nissen

Zaterdagmiddag 10 januari 2009
Kasteel Wijnandsrade

In een overvolle, spiksplinternieuwe  zaal in Kasteel Wijnandsrade kwamen we bijeen om naar De drie ringen-lezing van 2009 te luisteren.




Na een welkom en welgemeende nieuwjaarswens van de voorzitter Jan Geraets, kwam Peter Nissen aan het woord. Hij liet zien dat religie altijd in verandering is. De term religie heeft voor veel mensen een verbinding met geïnstitutionaliseerde godsdienst, daarom gebruikt hij liever de term religiositeit. Religiositeit is het geheel van opvattingen en handelingen waarmee mensen hun eigen bestaan zin en betekenis geven. Reiken naar wat ons overstijgt.  Dat kan op heel veel manieren en via de kerk is er daar één van.

Er is een kloof ontstaan tussen de kerken en de mensen die op zoek zijn naar religiositeit.  Hij schetste de ontwikkelingen die gemaakt hebben dat de kerken gemarginaliseerd zijn,  krimpen in ledenaantallen en zich daardoor steeds verder terugtrekken in restauratieve acties.
Alleen de evangelisatiebewegingen kennen groei, maar zijn daarin ook erg afhankelijk van een charismatisch leider.

Intussen bidt en/of mediteert tweederde van de Nederlanders.  Dat biedt kansen! Ga die uitdaging aan!
Mensen bidden steeds minder formuliergebeden of vraag- en smeekgebeden, maar het meditatieve gebed en het experitatieve gebed waarin mensen uiting geven aan een spontane opwelling van geraakt zijn, die vormen groeien. Ga daar op in, geef dat ruimte.
Het godsbeeld van veel mensen, ook kerkgangers, is veranderd. Geloven in een god die niet bestaat, het ietsisme… zijn ontwikkelingen die niet terzijde geschoven kunnen worden.
Zorg dat er op scholen verhalen verteld blijven worden. Wees niet bang dat je te vrijzinnig of liberaal bent.

Mensen zoeken naar iets dat hen overstijgt. De kerken zijn hun monopoliepositie daarin kwijt, maar hebben wel 2000 jaar ervaring. Dat geeft kansen. Doe iets met die behoefte aan spiritualiteit. Er zijn verschillende aanbieders van spiritualiteit die het erg ik-gericht houden, teveel happiness en wellness. Het gaat ook om gastvrijheid, om de a(A)nder. Het gaat niet alleen over mij.
Dat zijn trends waar De drie ringen op in speelt. Peter Nissen benadrukte het jammer te vinden zo ver van Brunssum af te wonen, want hij was onder de indruk van het  programma van De drie ringen.

Na een aantal vragen beantwoord te hebben, bedankte Nelleke de Kruik, directeur van De drie ringen Peter Nissen en werd er een glas wijn geschonken. We praatten nog lang en gezellig na.
We danken de stichting tot behoud van Kasteel Wijnandsrade voor de genoten  gastvrijheid in de prachtige nieuwe Kembitzaal!